'Opslaan als'

Gepubliceerd op 4 oktober 2026 om 09:00

Aan de lichtval door de ramen te zien moet het ergens in de middag zijn geweest.
Sowieso was het op een vrije dag en ik logeerde bij mijn moeder. 

Het was rustig. Ik hoorde geen stemmen of geluiden van televisie of de afzuigkap. 
Ik hoorde geen grasmaaier of de deur die open en dicht ging.

En ook geen voorbijfietsende ouders en kinderen omdat het tijd was om weer naar school te gaan of juist weer naar huis te gaan.

Ik zat in mijn eentje. Op een plek waar ik vaak zit als ik bij mijn moeder ben maar toch voelde het deze keer anders.

Er klopte iets niet. Of het klopte juist wél. In ieder geval was het op een manier waarvan ik me niet meer kon herinneren dat ik het ooit zo heb gedaan.

Wat ik van plan was was totaal onduidelijk maar dat er opeens iets in mijn hoofd was veranderd was niet te ontkennen.

Of was ik dit niet zelf en keek ik over iemands schouder?

Ik keek naar de handen voor me, het waren overduidelijk mijn handen.
Ik zag het aan de droogheid en de lijnen die mogelijk ontstaan zijn door al dat handen wassen.

Ik keek naar waar ze zich naartoe bewogen, wat ze vasthielden en aanraakten.
Ik geloofde het eigenlijk niet. Hoe kon ik dit van de één op de andere dag opeens doen?

Wanneer was die knop omgezet?

Voordat ik na kon denken over het verdere verloop van de situatie was het alweer voorbij.

Het leek als een droom, alsof ik weer leefde zonder de smetvrees, zoals vroeger.
Zoals toen ik ‘gewoon’ achter de computer zat, zonder de muis te bedienen en te typen met tissues of plastic handschoenen.

Of eigenlijk leek het geen droom, al snel bleek dat het een droom wás.

Toen ik wakker werd was ik daardoor een beetje in de war. In eerste instantie wilde ik er niet meer aan denken.
Het liefst drukte ik op ‘delete’ omdat ik het erg vond dat ik hier überhaupt een droom over had.

Tot ik erover aan mijn moeder vertelde. En ik er door haar anders naar begon te kijken.

Zou het niet gewoon een voorteken zijn? Of een doel dat ik kan stellen?

Daarom besloot ik die droom tóch maar niet te vergeten.

Maar te ‘opslaan als’ een doel voor de (nabije) toekomst.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb