Ik zag er tegenop om te gaan. Het was de bedoeling om al eerder te gaan maar dat werd me door iedereen – van familie tot meteorologen - sterk afgeraden. Men zou me ook voor gek verklaren als ik toen wél was gegaan.
Dan leek het helemaal een verplichting en dat zou nooit de bedoeling zijn.
Dus zou ik een paar dagen later alsnog gaan. Want dat had ik afgesproken (vooral met mezelf) en dat verdienen ze.
Dun ging ik, zo vroeg mogelijk, al was dat op eigen risico.
Maar voordat ik kon gaan, nam ik eerst een stevig ontbijt, poetste ik mijn tanden én smeerde ik mijn handen in met handcrème, in de hoop dat me dat wat ongemak zou schelen.
Mijn jas en schoeisel paste ik extra aan op de barre weersomstandigheden die voorspeld werden.
En ook nam ik flessen water mee, want die verwachtte ik nodig te hebben.
Toen alles eenmaal gereed was, begaf ik me meteen al op glad ijs.
Gelukkig was dit maar van korte duur en kon ik – al was het af en toe slalommend – in een redelijk tempo op mijn doel afgaan.
Tot mijn verbazing vond ik het zelfs wel lekker om door dit gure weer te fietsen.
Na deze meevaller stond mij dus alleen nog de aanblik van de plaats van bestemming te wachten.
Hoe ik het daar aan zou treffen wist ik niet, laat staan wat er allemaal moest gebeuren.
Het eerste deel leek makkelijk begaanbaar maar al gauw werd fietsen een uitdaging en moest ik te voet verder. Het was moeilijk om normaal te lopen en van een afstandje kon je me al aan horen komen.
Dat beloofde niet veel goeds.
Tot ik precíes was waar ik moest zijn. Alles stond erbij als in een winterwonderland. De dierenbeeldjes stonden met hun pootjes in de sneeuw en de lantaarntjes waren versierd met een mooi wit laagje.
De sneeuw op de plantjes glinsterde in het zonlicht en de stenen kabouters hielden zich gelukkig ook nog staande.
Alleen de bloemen in de vazen waren bevroren maar dat zag er eigenlijk ook best mooi uit.
Op het wegvegen van wat zand na, hoefde ik dus niks te doen.
Ik had er dus voor niks tegenop gezien en had nu juist tijd genoeg om even rustig herinneringen op te halen bij opa en oma.
Op de begraafplaats….
Reactie plaatsen
Reacties